De uitdrukking ‘leven als God in Frankrijk’ komt niet zomaar uit de lucht vallen. Een aangenaam klimaat, een groene omgeving, idyllische dorpjes, eeuwenoude steden, geurende velden en een verfijnde keuken dragen bij aan die typering. In de Franse Ardèche hebben heel wat Nederlanders hun hart verloren aan Frankrijk.
Eric van der Vliet (56), die twaalf jaar geleden zijn baan bij een farmaceutisch bedrijf inruilde voor een bestaan als marktkoopman, is een van hen. Hij verhuisde van Zandvoort naar Lavilledieu in de Ardèche. Elke zaterdagochtend is Van der Vliet samen met zijn vrouw Hester op de markt van Aubenas te vinden. Ze staan er met streekproducten uit de Ardèche, zoals crème de marron, wijn, jam, en nougat. ,,Nou ja, die nougat komt bij de buren aan de andere kant van de Rhône vandaan”, bekent de Franse Hollander. De Drôme is namelijk hofleverancier van de zoete lekkernij, met Montelimar als nougathoofdstad.
Eric Van Der Vliet Op De Markt In Aubenas – Foto: (c) Sybylle Kroon
Tussen al die produits Ardèchois liggen stroopwafels en Hollandse kaasjes. ,,Zijn de Fransen dol op”, lacht Eric. Zo is Van der Vliet ooit begonnen: met het verkopen van stroopwafels. Voor de grap ging hij de stroop vervangen door crème de marron (kastanjecrème), et voilà: een nieuw streekproduct was geboren. Geen stroopwafel maar een kastanjewafel. Als zoete broodjes gingen ze over zijn markttoonbankje. Tegenwoordig is de voormalig ‘medicijnman’ een gevestigd marktkoopman. ,,Ik sta er nog steeds versteld van dat ik als Nederlander wijn sta te verkopen aan Fransen”.
Teruggaan naar Zandvoort? Dat komt niet in hem op. ,,Af en toe gaan mijn vrouw en ik naar Nederland, maar we vinden het er nu veel te druk en hectisch. Het leven is echt anders in Frankrijk. Ik hou meer van de Franse leefstijl. Ik heb het goed, de zaken draaien prima en ik ben niet bezig met later. Het is veel belangrijker om nú lekker te leven. Na een bezoek aan Nederland zijn we altijd blij dat we weer naar huis mogen, naar de Ardèche. Daar leven we toch echt als God in Frankrijk.”
Door: Sybylle Kroon