Een oude stadspoort, thermen, een amfitheater. In Trier waan je je soms eerder in een Romeinse dan in een Duitse stad. Secunda Roma werd Trier ook wel genoemd. De oudste stad van Duitsland, gelegen aan een sierlijke S-bocht van de Moezel, bekoort – op haar eigen manier.
Ruim tweeduizend jaar geleden werd Trier gebouwd, in opdracht van de Romeinse keizer Augustus. Oud dus, maar met honderdduizend inwoners zeker niet groot. Een overzichtelijke stad, gelegen aan de Moezel en omringd door het laaggebergte van de Hunsrück en de Eifel.
Trier – Foto Shutterstock
Fietsend vanaf ons kloosterhotel aan de Moezel rijden we via de Kaiser Wilhelmbrücke probleemloos de binnenstad in. Het geometrische stratenpatroon leidt ons linea recta naar de Porta Nigra. Dankzij de Romeinen hebben we daar geen kaart voor nodig. Aangezien we onze fiets niet tegen dit fraaie exemplaar werelderfgoed mogen stallen, parkeren we de fiets in de nabijgelegen ondergrondse fietsenstalling.
Te voet gaan we verder, want achter de zwartgeblakerde Romeinse toegangspoort – gebouwd in de tweede eeuw – ligt het oude centrum, een voetgangersgebied. Meteen rechts bevindt zich de Tourist Information waar we vriendelijk welkom worden geheten en een gratis kaart van de stad meekrijgen.
De Porta Nigra in Trier – Foto Shutterstock
We wandelen van de Porta Nigra over de Simeonstrasse naar het centrale stadsplein, de Hauptmarkt. Naar verluidt het mooiste plein van Duitsland. En hoewel hier honderden mensen samenkomen om te winkelen, op een van de vele terrassen te zitten of naar de markt te gaan, is de sfeer gemoedelijk.
Op deze zonnige herfstdag zien de historische, sierlijke en kleurrijke panden er nog indrukwekkender uit. Waar je ook kijkt: alles op en rondom deze markt is charmant, fotogeniek en uitnodigend. We kunnen de verleiding niet weerstaan en gaan op het terras zitten van een van de vele cafés en konditoreien. En ja, ook tegen de inhoud van de rijkelijk gevulde vitrines kunnen we geen nee zeggen. Zwei café und zwei Schwarzwälder kirschtorte, bitte.
Foto Shutterstock
We moeten verder, er wachten nog veel meer bezienswaardigheden, allemaal binnen een straal van anderhalve kilometer van de Hauptmarkt, dus prima wandelend te doen. Diverse bouwwerken uit de Romeinse tijd en de klassieke oudheid staan op de Werelderfgoedlijst.
En dat de inwoners van Trier er trots op zijn, blijkt wel uit de uitstekende staat van onderhoud. Op weg naar het amfitheater en de Kaiserthermen komen we langs de Dom van Trier – de oudste kerk van Duitsland, op Romeinse fundamenten gebouwd – en de Constantijn Basiliek.
Het exterieur van deze historische panden is al imposant, het interieur overweldigt ons bijkans. Nadat we de enorme deur van de basiliek hebben opengeduwd, komen we in een imposante ruimte. De basiliek heeft enorme afmetingen, de zaal is maar liefst dertig meter hoog en opvallend leeg – en wij voelen ons nietig. Onder de indruk lopen we verder door het openluchtmuseum Trier.
Trier – Foto Shutterstock
Het Keurvorstelijk Paleis (Kurfürstliches Palais) pal naast de basiliek staat helaas in de steigers, maar de wandeling door de paleistuin is ook zeker de moeite waard. Grenzend aan deze tuin lopen we zo het Rheinisches Landesmuseum binnen, waar de geschiedenis van Trier en de omgeving in archeologische stukken en kunst tot leven komt. Trier telt diverse musea, waaronder ook het geboortehuis van Karl Marx. Die bezoeken we de volgende keer dat we deze stad aandoen.
Hoogste tijd om op een terras even bij te komen van alle indrukken van Trier. Dat doen we met een glas koude riesling. Naast een historische stad is Trier namelijk ook dé wijnstad van de regio: en dit is de bakermat van de beroemde witte wijn.
We wandelen nog geruime tijd door de brede straten van Trier, de fotocamera maakt overuren. De zon gaat bijna onder als we weer onder de zwarte poort doorlopen en onze fietsen ophalen. We verlaten de stad via de Romerbrücke, ook alweer een stuk werelderfgoed. Het voelt bijzonder te fietsen over een brug waar tweeduizend jaar geleden Romeinen paradeerden.
Wijnranken langs de Moezel – Foto Shutterstock
Halverwege, boven de Moezel, stoppen we even. We kijken om en bewonderen de stad aan de Moezel terwijl de laatste herfstzon de historische skyline koestert. Tegelijkertijd realiseren we ons dat Trier als oudste stad van Duitsland grote godsdienstige, cultureel-historische en politieke ontwikkelingen heeft meegemaakt en het nodige te verduren heeft gehad. Geplunderd door Noormannen, vernietigd door Franken, verwoest door bommen. Het Tweede Rome is door de eeuwen heen grotendeels verloren gegaan. Maar uit de ashopen van oorlog en geweld verrees een bekoorlijke stad: het Tweede Trier.
Afstand: 45 kilometer
Start bij een bijzondere pleisterplaats aan de noordkant van Trier: Klosterschenke, een eeuwenoud klooster aan de Moezel dat tegenwoordig dienst doet als hotel en restaurant. Gelegen in de noordelijke wijk Pfalzel. Gasten slapen in een voormalige nonnenkamer en het restaurant combineert traditie met eigentijdse streekgerechten. En uiteraard staan de beste Moezelwijnen zoals riesling op de kaart. Op het terras met uitzicht op de Moezel kan ook de passerende wandelaar of fietser even verpozen.
Klosterschenke ligt pal aan de Moezel- fietsroute. Liefhebbers van wijngaarden en middeleeuwse dorpjes fietsen stroomafwaarts richting Koblenz, waar de Moezel in de Rijn uitmondt. Dat is een fietstocht van een aantal dagen. Fans van natuur, cultuur en historie fietsen de andere kant op: met het water aan de linkerhand (westoever) stroomopwaarts door Trier richting de grens van Luxemburg.
In het grensplaatsje Wasserbillig brengt een pontje de reiziger naar de andere kant. Het fietspad leidt weer naar Trier. Aan deze oever (oostkant) staan middeleeuwse loskranen uit 1423 en 1774 die gebruikt werden voor het laden en lossen van schepen die de stad aandeden.
Het centrum van Trier is ongeveer een kilometer fietsen. Om weer bij Klosterschenke te komen, moet de Römerbrücke of Kaiser Wilhelmbrücke worden overgestoken.