Ronddwalen op relaxed Guernsey
Op slechts drie kwartier vliegen van luchthaven Rotterdam liggen de Kanaaleilanden. Je vindt er wandelparadijsjes, Frans eten, geschaafde auto’s, brede stranden (als het eb is) en fraaie zonsondergangen.
Op slechts drie kwartier vliegen van luchthaven Rotterdam liggen de Kanaaleilanden. Je vindt er wandelparadijsjes, Frans eten, geschaafde auto’s, brede stranden (als het eb is) en fraaie zonsondergangen.
De boer bewerkt zijn land. In het geval van Justin is dat de bodem van het Kanaal, de zee die Engeland van Frankrijk scheidt. Over het drooggevallen zand rijdt hij met de tractor stalen zakken heen en weer tussen zijn oesterbanken en het schip dat verderop ook op het droge ligt. Popmuziek uit de radio overstemt het geluid van de piepende lopende band waarop zijn maat de aangevoerde zakken leegstort. Gebroederlijk sorteren de getaande mannen daarna de oesters op grootte. De grootste gaan in plastic bakken, voor de export, de kleinere gaan terug in een stalen zak de zee in, om nog wat te groeien. We zijn op de Kanaaleilanden. De bekendste: Guernsey.
Een paar uur eerder wees niets erop dat er zoveel bedrijvigheid in het verschiet lag op het schip dat op de golven schommelde. Toen was het hoogwater. En vloed laat de wereld rond Herm er totaal anders uitzien.
Herm is een van de Kanaaleilanden, twintig minuten varen vanaf het veel grotere Guernsey. Herm is een paradijsje, waar de 65 bewoners zich met quads over de paden verplaatsen, maar dat zich ook zonder technische hulp in een halve dag laat verkennen, van boven tot onder en van links naar rechts. Een paar toeristenwinkeltjes zijn er, een camping, twintig huisjes voor de verhuur, de Mermaid Tavern en een hotel.
Het leven staat hier in de laagste versnelling. Tekenend voor de landerige sfeer op het eilandje van slechts 2 vierkante kilometer: de kamers in White House Hotel hebben geen televisie, geen telefoon en geen klok. ,,Je komt hier om te relaxen’’, zegt Jonathan Watson, die in het hotel werkt. ,,Als je honger hebt ga je eten, als het donker is ga je slapen. Waarvoor heb je een klok nodig?’’
Very little to do, but to little time to do it all, wordt over Herm gezegd. Een van de weinige dingen die er te doen zijn is wandelen. Op het eiland loopt een van de Tasty Walks, in totaal achttien wandelingen van 1 tot 3 uur die zijn uitgezet op Guernsey en de zustereilanden Herm, Sark en Alderney. Dat ‘smakelijk’ is tweeledig. De uitzichten zijn verrukkelijk en langs de routes zijn plekken om wat te eten. Dat is hier veel meer dan fish and chips, want het is hier behoorlijk Frans.
De smakelijke wandeling op Herm voert door grasland langs stranden aan een azuurblauwe zee. Op Shell Beach liggen wat mensen onder een parasol, een kind speelt in de kalme branding, een zeiljacht ligt voor anker. Een dromerig tafereel, te aanschouwen vanaf een bloemrijk klif. Even verderop schittert in de diepte de vrijwel lege Belvoir Bay. Denk er palmbomen bij en je waant je in de tropen. Niks te doen hier en toch zou het fijn zijn nog even te blijven. Maar de boot naar ‘het vasteland’ wacht niet.
Een paar uur later, aan de westkust van Guernsey, stromen de terrassen van de hotels vol. Het zijn locals van de oostkant van het eiland. Zij weten dat de zon nergens zo mooi ondergaat als hier in Cobo Bay.
Het is hoogwater, er is geen strand meer. De golven beuken tegen de wal. Af en toe stroomt er wat overheen, waarop fietsers, motoren en cabriolets naar de andere kant van de weg schieten om te voorkomen dat ze nat worden. Een meisje probeert minutenlang met haar tablet een foto te maken van het opspattende water. Uiteindelijk krijgt ze zelf de volle laag, onder applaus en gejoel vanaf het terras. De hoteleigenaar geniet van zijn eigen gastvrijheid en schenkt zichzelf nog maar eens in. In de verte zakt de gouden bol geleidelijk de zee in. Magisch.
Guernsey heeft een eigen taal: Patois, maar dat wordt nauwelijks meer gesproken. In de Victorian Shop & Parlour in de hoofdstad Saint Peter Port is het wel te horen: het 18de-eeuwse snoep- en souvenirwinkeltje draait een cd met daarop een vrouw die een verhaal voorleest in het Patois. Het klinkt als Frans, maar met Scandinavische invloeden en veel Engels. ,,Misschien dat je het oude vrouwtjes achterin de bus nog kunt horen spreken, maar verder beheerst niemand het meer’’, zegt Elisabeth L’hou, die het winkeltje runt, getooid in ouderwetse kledij. ,,Dat komt door de Tweede Wereldoorlog. Toen de Duitsers Guernsey bezetten, werden vrijwel alle kinderen geëvacueerd. De bezetting heeft vijf jaar geduurd. Toen de kinderen terugkeerden uit Engeland, spraken ze Engels en dat zijn ze blijven doen.’’
Veel straatnamen zijn juist in het Frans. Route de la Croix au Bailiff. Rue du Manoir. La Bellieuse. Een restant uit de tijd dat de Normandische koning Willem de Veroveraar over de Kanaaleilanden heerste. Torens, forten en bunkers in het landschap herinneren aan een lange reeks belegeringen.
Rotsen voor de kust vormden een natuurlijke verdediging tegen aanvallers vanaf zee. Op weinig plaatsen in de wereld is het hoogteverschil tussen eb en vloed zo groot als hier: 7 tot 11 meter. Dan verdwijnen zelfs grote rotsen onder water; door de eeuwen heen zijn hier meer dan vijfhonderd schepen op de klippen gelopen. Ze liggen voor eeuwig op de zeebodem. Hun verhalen worden verteld in het Shipwreck Museum.
Tasty Walk nummer 2 voert door Saint Peter Port. Onder meer langs het statige huis van schrijver Victor Hugo. In dezelfde straat ligt de Corner Stone-pub, met op de tap niet alleen bier, maar ook lokaal gebrouwen cider. Gevoelige zielen ervaren wellicht iets bijzonders, want het spookt hier. Door de eeuwen heen zijn onverklaarbare geluiden gehoord in het huis boven de pub. Barkeeper Joe: ,,Voetstappen op de trap, het slaan van deuren terwijl er niemand was. Waarschijnlijk zijn het de onrustige geesten van vrouwen die voor heks zijn uitgemaakt. In de middeleeuwen was voor de deur de brandstapel. Voor ze werden verbrand, zaten de heksen gevangen op onze zolder.’’
Langs de wegen van Guernsey staan tal van hedge veges, onbemande stalletjes met onder meer groente, bloemen, aardappels, houtblokken en eieren van eigen bodem. Met daarnaast een bus waarin je je geld stopt. ,,Geef je vertrouwen, dan krijg je vertrouwen’’, zegt Mandy Girard, die producten van geitenmelk aanbiedt. Harde kaas, zachte kaas, yoghurt, boter.
Girards geitenhouderij ligt op een zijweg van Tasty Walk nr. 4. Zeventien jaar geleden begon ze met het houden van golden Guernsey goats. Als hobby, omdat er nog maar zo weinig waren van dat oude ras. Het dier geeft smakelijke melk met veel proteïnen. Dat trekt klanten, waardoor ze het steeds drukker kreeg. Inmiddels heeft ze 32 volwassen en 30 babygeiten. Drie Franse kinderen, op bezoek met hun ouders, geven een paar kleintjes vertederd de fles. De zuigelingen lebberen gretig aan de speen. Als de dieren wat groter zijn, gaan de mannetjes naar de slacht. De vrouwtjes geven melk. Tasty.
Hoewel de Kanaaleilanden in elk jaargetijde hun charme hebben zijn ze voor reisorganisaties vooral een zomerbestemming. Touroperator Sunair onderhoudt elke zaterdag een rechtstreekse vlucht tussen Rotterdam en Guernsey vv, maar stopt daarmee na 2 september. Het hele jaar door vlieg je naar Guernsey of Jersey vanuit Amsterdam met een tussenlanding dan wel een overstap in Londen, Southampton of Manchester.
Het verblijf is levendig in hoofdstad Saint Peter Port. Aan de andere kant van Guernsey, in het westen, liggen enkele ‘zonsonderganghotels’ met terrassen. Het eiland Herm heeft één hotel: het mooie White House.
De specialist in vakanties naar Guernsey is Sunair. Deze biedt rondreizen van een week of combinatiereizen waarbij ook andere Kanaaleilanden worden aangedaan. Zie ook: www.sunair.nl (reizen, hotels); www.visitguernsey.com (algemeen en info over de tasty walks). De geitenfarm van Mandy Girard is aan te schrijven via: [email protected].
Dit artikel werd geschreven door Florien van Rees.