Les Baronnies Provençale, Frankrijk zonder Nederlanders

Reilhanette is zo’n plek waar je niet zo nodig meer weg hoeft. Het middeleeuwse gehucht ligt op een heuvel in een Zuid-Frans Drôme-landschap. Aan het eind van een mooie dag heb ik er mijn plek gevonden op een terras onder een oude boom. Er waait een zachte bries die naar zomer en kruiden geurt.

Ik schenk een glas wijn in, pak een boek en lees een gat in de namiddag. Telkens als ik van mijn bladzijdes opkijk, zie ik een prachtige vallei met aan het eind de bergen en het dorp Montbrun-les-Bains met een kasteelruïne op de top. De rust is allesomvattend. De bladeren aan de oude boom ritselen, de cicaden, boomkrekels, zingen.

Het dorp Montbrun-les-Bains – Foto Shutterstock

Frankrijk zonder Nederlanders. Dát is de uitdaging van deze tocht. Tijdens een eerdere reis reed ik per toeval door Les Baronnies Provençale en zag ik opvallend weinig landgenoten. Hier moet ik een goede kans maken. Maar beginnen bij het begin: toegangspoort Nyons, hoofdstad van de olijven. Dan weet je het al. Frankrijk uit het plaatjesboek: pleintje, cafeetje, joie de vivre! Het God in Frankrijk-gevoel. Heel sfeervol, maar ik zoek een ander Frankrijk. De hoogste tijd om te vertrekken, want de échte Baronnies liggen verderop.

Rijdend over de Col d’Ey, Col de Perty en Col St. Jean kom ik een handvol auto’s tegen, niet één met een Nederlandse nummerplaat. Best logisch. Om naar het hart van Les Baronnies Provençale te rijden moet je nogal je best doen via smalle weggetjes en bergpassen. Bovendien rijd je ondertussen het ene na het andere plaatsje voorbij waar het goede Franse leven je toejuicht en het verleidelijk is niet verder te reizen. Wie pakt dan nog even door?

Hoe verder ik weg ben van Nyons, hoe stiller en eenvoudiger de wereld wordt. Verdwenen zijn de uitbundige gevels, de uniform lila gekleurde luiken en winkels met brocante en streekproducten. Hier in het hart van Les Baronnies leven vooral de streekbewoners zelf. En die kopen geen ambachtelijke olijfolie met truffel bij een specialiteitenzaak. Die halen het bij de boer zelf.

De avond valt in Nyons – Foto Shutterstock

Isabelle Guiran heeft een chambre d’hôte in de Vallée d’Aulan: La Honas. Op de binnenplaats ontbijten gasten aan een lange tafel. Ze omschrijft de streek als boerenland vol kersen, kaas, honing, olijven en lavendel. Oubollig? Nee, zegt ze. ,,Steeds meer creatieve mensen uit de stad komen hier wonen. Schrijvers, vormgevers, architecten. Ze zijn de drukte beu en kunnen hun werk ook van hieruit doen.” Het dagelijkse leven is goed in Les Baronnies, vindt ze. Zelfs in de winter, wanneer het er nog stiller is. ,,Dan loop ik vanaf mijn huis de natuur in en zie ik herten en everzwijnen.”

Watervallen

Ik rijd over de bergpassen, volg de stroom van de Ouvèze en duik de kloof in van de Méouge, een bergbeek die zich een weg door de rotsen heeft gebaand. Het is er spectaculair met watervallen, stroomversnellingen en bekkens waar je in koud en kristalhelder water kunt zwemmen. Verderop stroomt de beek in de brede Durance richting Middellandse Zee.

Via de Col d’Arod rijd ik terug naar het hart van de streek. Hoewel die alles te bieden heeft dat Zuid-Frankrijk zo mooi maakt (behalve de zee), kom ik opnieuw geen Nederlanders tegen. De geïsoleerde ligging op gepaste afstand van toeristentoppers verandert van een nadeel in een voordeel. In elk geval voor reizigers op zoek naar stil en puur. In de diepte ligt het gehucht Eygalayes, dat tijdens de Tweede Wereldoorlog een steunpunt was van het verzet, le maquis. Frisse bloemen bij een monument voor 35 gefusilleerde verzetsmannen. In het barre bergland zijn de helden nog lang niet vergeten.

Lavendel

Als de lavendel bloeit is de wereld hier paars en violet en vult de lucht zich met een heilzaam aroma. Les Baronnies staat bekend om de lavande fine, de koningin onder de lavendel. Midden tussen de velden drink ik koffie op de binnenplaats van Château de la Gabelle. Hoewel bezoekers er welkom zijn, is het 13de- eeuwse kasteel niet opgepoetst of aangeharkt. Er hangt wasgoed aan een lange lijn in de zon, een tractor rijdt traag voorbij en over de velden waaien wolken stof.

Geoogste lavendelvelden in Les Baronnies – Foto Shutterstock

Het is aan de huidige eigenaresse Margherite Blanc te danken dat de kasteelboerderij er voor een groot deel nog staat. Na het overlijden van haar man stortte zij zich ruim twintig jaar geleden op de renovatie van het vervallen château. De inmiddels hoogbejaarde Margherite voelde het als haar plicht: ,,Dit kasteel, de lavendel. Het is mijn leven, mijn passie.”

Op de terugweg naar Reilhanette zie ik in de verte de Mont Ventoux glanzen in de zon. Machtig en hoog. Mijn doel is van bescheiden formaat: een glas wijn, een boek, het tafeltje onder de boom en alle tijd van de wereld.

De reis

Officieel hoort Nyons bij Les Baronnies, maar als je de streek zonder Nederlanders wilt beleven moet je verder naar het oosten. Nyons is wel een sfeervol dorp en ligt op 1100 kilometer vanaf Utrecht.

Accommodatie

Overwegend kleinschalig. Aanraders:

• Chambre d’Hôte La Honas in La Rochette-du-Buis, in een oude boerderij. (lahonas.com)
• Voor het mooiste uitzicht: L’Oustau de la Font in Reilhanette, in een pand dat uitkijkt over de vallei. Top: de maisonnette met terras. (oustaudelafont.com)
• Château de la Gabelle, gerestaureerd kasteel met gastenkamers en appartement. Lavendelproducent. (chambres-d-hotes-procence.fr)

Eten en drinken

Bij gebrek aan een bruisende toeristenindustrie kun je hier nagenoeg overal goed en relatief voordelig eten. De meeste keus heb je in Buis-les-Baronnies en in het grotere Nyons.

Markt

De leukste markt is op zaterdagochtend in Montbrun-les-Bains.

Natuurpark

Het Parc Naturel Régional de Baronnies Provençales is bijna 2000 vierkante kilometer groot en goed voor 2000 soorten bloemen en planten en 203 beschermde diersoorten.

Meer informatie: baronnies-provencales.fr en france.fr.

Door: Hans Avontuur