
Voordat we met onze gehuurde Deense rossen de weg opgaan, krijgen we nog snel wat instructies. Zo horen we dat de inwoners van Kopenhagen er bijna een wedstrijd maken om van A naar B te komen en je dan ook op moet passen voor snelheidsduivels. Daarnaast houden ze er een bijzondere oversteekmethode op na. Willen we linksaf? Dan moeten we eerst rechtdoor, wachten, en vervolgens met samen met het verkeer van rechts de straat oversteken. Rare jongens, die Denen.

Fietsen in Kopenhagen – Foto Shutterstock
Multiculti
We zetten koers richting Nørrebro, een wijk ten noorden van het centrum. Maar eerst passeren we Assistens Kirkegård. Deze begraafplaats is tevens een populaire plek voor een wandeling. Lopend naar het graf van de beroemde Deense existentieel filosoof Søren Kierkegaard worden we zelfs begroet door enkele joggers. Ook de laatste rustplaats van sprookjesschrijver Hans Christian Andersen bevindt zich in het met gekleurde herfstbladeren bezaaide park.
Nørrebro staat bekend om zijn multiculturele samenstelling. De wijk kent een hoge concentratie van Midden-Oosterse immigranten, vermengd met jonge (creatieve) nieuwkomers. Turkse broodjeszaken wisselen af met bijzondere winkeltjes en hippe barretjes. Neem Retro in de Jægersborggade, een café dat volledig door vrijwilligers wordt gerund. Al snel raken we aan de praat met de koffiedrinkers naast ons.
Natuur
Het is tijd om weer de kou in te duiken. De Deense hoofstad kent een klimaat dat maar iets kouder is dan Nederland; vandaag staat er echter een guur windje. De grote graffititekeningen die we onderweg spotten warmen ons op. Nog voor de Koningin Louisebrug gaan we naar links en fietsen we langs de stadsmeren, om vervolgens richting de Kleine Zeemeermin te rijden. Een bezoek aan het beroemde beeld is niet erg spannend, maar wel een symbool voor de stad.

De Kleine Zeemeermin – Foto Shutterstock
We parkeren de fiets en lopen over het vesting eilandje Kastellet. Weer een voorbeeld van een rustiek park vlakbij de grote stad. De natuur is goed vertegenwoordigd in Kopenhagen, wat de stad doet aanvoelen als een groot dorp. Met flinke honger trekken we verder langs het iconische Nyhavn en komen we aan bij Noma. In de afgelopen zes jaar werd dit tweesterrenrestaurant viermaal tot beste restaurant ter wereld verkozen. De liefhebber moet flink wat neerleggen en bovendien ver van tevoren reserveren. Helaas hebben we, los van de prijzige menukaart, niet gereserveerd.
Festivalterrein van Kopenhagen
We verkiezen een gang naar Vrijstad Christiania. In de jaren ’70 van de vorige eeuw kraakten hippies de verlaten Bådsmandsstrædes Kaserne en de Deense regering besloot om het sociale experiment te gedogen. Anno 2016 waan je je op een festivalterrein. Barretjes met picknicktafeltjes, kraampjes, artistieke uitingen en veel kleurrijke types sieren het straatbeeld. Ondanks dat Christiania soms wat duister aandoet, is er totaal geen reden om de plaats te vermijden.
Helemaal niet als we in Morgenstedet neerstrijken. Het vegetarische restaurantje bezorgt ons een smaakervaring van jewelste. Denk er overigens wel aan om cash geld mee te nemen, aangezien men in Christiania geen pinpas accepteert. Nabuiken doen we in Nemoland, een café dat in de zomer ook openluchtconcerten organiseert.

Foto Shutterstock
Houdgreep
Uitgeput van de fietstocht keren we terug naar onze verblijfplaats, waar we de volgende ochtend vertrekken. Kopenhagen heeft ons in een betoverende houdgreep en stiekem denken we al aan een nieuw bezoek. Gelukkig is dat prima te doen: vanaf Eelde, Eindhoven of Amsterdam ben je zo met het vliegtuig in de Deense hoofdstad. Ook met de bus of auto arriveer je al in 10 uurtjes op plaats van bestemming. De ideale stedentrip. Het had zo een sprookje van H.C. Andersen kunnen zijn.

Kopenhagen – Foto Shutterstock