Corsica: bergen aan zee, met nog zoveel meer
Op Corsica lijkt een waanzinnige beeldhouwer zich te hebben uitgeleefd op het landschap. Het eiland leent zich goed voor een kampeervakantie.
Bergen van Corsica
‘Wat een hoge bergen’, roept Teun nadat hij de slaap uit zijn ogen heeft gewreven. Met zijn 8 jaar is hij de jongste van het gezin, maar wel mooi als eerste wakker. Het is kwart over 6 in de ochtend, de nachtboot nadert de haven van Bastia en Corsica fonkelt lonkend in de ochtendzon.
Het zijn slechts de toppen van Cap Corse die Teun ziet, het puntje van het eiland dat op de kaart naar het noorden wijst. Verborgen achter de ochtendnevels liggen nog veel hogere toppen, en wachten valleien, meertjes, canyons, stranden, kliffen, dorpen en stadjes.
Het karakter van Corsica
,,Dat ziet er gezellig uit!’’ Zus Daantje (12) is ook wakker en laat haar nog lome blik over de huizen en de haven van Bastia glijden. Ze is klaar voor een ontdekkingsreis van ruim twee weken, de eerste indruk is alvast positief.
De grillige kustlijn verraadt het karakter van Corsica. Als een enorm rotsblok ligt het eiland in de Middellandse Zee, met steile kliffen aan de westkust en alleen in het noordoosten een paar vlakkere gedeelten. Elk volk dat iets betekende in de geschiedenis van het Middellandse Zeegebied heeft het strategisch gelegen Corsica vroeger of later aangedaan: Grieken, Etrusken, Carthagers en Romeinen lieten hun sporen na. Tegenwoordig overspoelen toeristen uit vooral Italië, Frankrijk en Duitsland het eiland.
‘Corsica is een soort waddeneiland’
Van Italië is het niet ver varen; voor jongeren uit Toscane is Corsica als een Waddeneiland. Op camping Rondinara, aan de zuidoostkust, is een groepje neergestreken. Het is even na het middaguur. Terwijl Teun een scheerlijntje van zijn tentje spant, steekt een paar stappen verder een lodderig Italiaans hoofd uit een tentopening. Getuige de hoeveelheid lege flessen was het de avond ervoor heel gezellig. Teun begroet het hoofd met een vrolijk ‘Bonjour!’ Hij krijgt een brakke glimlach terug.
Twee meter verder draait iemand zich om in een hangmat. De camping is aangelegd te midden van de maquis, het dichte en lage struikgewas dat de Corsicaanse kust lange tijd ondoordringbaar maakte. Handig om waslijntjes aan vast te maken. Zoon Bram (10) volgt het voorbeeld van de Italiaanse buren en knoopt zijn hangmat tussen twee takken. Hij zet zijn grootste grijns op. ,,Het is toch vakantie?’’
Corsica – foto Flip van Doorn
Cirkelvormig strand
Op slenterafstand van de camping ligt het strand van Rondinara. Cirkelvormig, met een kleine opening naar zee. Het witste zand, helder blauw water, een uitgelezen plek om te snorkelen. Het is genoeg om Bram uit zijn hangmat te lokken. Opgetogen steekt hij na een eerste duik zijn hoofd boven water. ,,Ik heb clownvisjes gezien!’’ Later kan hij zee-egels aan zijn lijstje toevoegen, dorades en nog veel meer vissen in nog veel meer kleuren.
Alsof het Bountystrand niet genoeg is, beschikt de camping ook nog over een zwembad met uitzicht over de rotskust. En over een bar waar de shaker de lekkerste alcoholvrije kindercocktails produceert. De file van die ochtend, langs de oostkust op weg naar de camping, is snel vergeten.
Corsica’s cultuur
De volgende dag voert het door een rustiger gebied, langs de mysterieuze menhirs van Filitosa, die de eerste Corsicanen in de steentijd oprichtten. Net als Friezen, Basken en Catalanen hechten Corsicanen aan hun eigen taal en cultuur. De plaatsnaamborden spreken twee talen en vaak is het Frans doorgestreept. Daarbij blijft het meestal.
,,Ik dacht dat ze hier een eigen taal spraken’’, zegt Bram als blijkt dat in de supermarkt, bij de bakker en in een restaurant alles in het Frans gaat. Uiteindelijk is dit ook het eiland waar de beroemdste Fransman uit de geschiedenis werd geboren.
Napoleon op Corsica
Aan de voet van het standbeeld voor de empereur des Français, even buiten Ajaccio, neemt Teun dezelfde pose aan als Napoleon. Linkerbeen iets naar voren, een vastberaden blik in de verte. Bij gebrek aan vest legt hij zijn linkerhand op zijn borst.
De legende wil dat de jonge Napoleon vanaf de rotsblokken rond het monument uitkeek over zee en droomde van grootse daden. Teun heeft ongeveer dezelfde leeftijd als de kleine keizer toen, maar hij speelt op de rotsblokken en probeert een hagedis te vangen. Hij droomt vooral van een dagje strand en een paar leuke souvenirs.
Ondertussen herdenken in de oude binnenstad mannen in historische uniformen de geboortedag van hun keizer. Een kranslegging bij zijn geboortehuis, bontmutsen, hoeden en steken, geweren met bajonetten, vaandels en trommels. De kinderen moeten erom grinniken, maar de acteurs nemen hun rol buitengewoon serieus. De Marseillaise klinkt. Daarna snel de vingers in de oren, want de soldaten maken zich klaar voor een salvo saluutschoten. Vanaf zijn sokkel – Ajaccio telt liefst drie standbeelden van hem – kijkt Napoleon toe.
Waarom wilde de kleine keizer eigenlijk heel Europa veroveren? Met Corsica had hij zijn eigen, kleine continent. De rotsen die uit zee oprijzen, daartussen de witte stranden die in de avondzon oranje oplichten, de bergtoppen in de verte: heel veel mooier kun je het niet krijgen.
Corsica – foto Flip van Doorn
Panorama
Ten noorden van Ajaccio blijkt het wél mooier te kunnen. Op de weg langs de kust wacht achter elke bocht een nieuw panorama, hebben de rotsen telkens nieuwe kleuren. Dat tussen de plaatsjes Piana en Porto een weg is aangelegd, mag een klein wonder heten. Hier storten de bergen zich in zee. Of ze rijzen er loodrecht uit op, het is maar hoe je het bekijkt. Een waanzinnige beeldhouwer lijkt zich te hebben uitgeleefd, een bonte stoet stenen fantasiefiguren paradeert langs de weg.
Een goed uur verder naar het noorden oogt het binnenland dor en verlaten. Aan het einde van de lange reisdag lijkt het einde van de wereld in zicht. Een dood schaap in de berm, verroeste autowrakken, de schedel van een rund. Een half uur lang geen teken van menselijk leven. Rotsen, droogte, woestijn.
De groene vallei van Corsica
De groene vallei van Asco is een verademing, met dank aan het gelijknamige riviertje. Maar in de zomer staat het riviertje zo goed als droog. Alleen bij de oude Genuese brug in de vallei wordt gezwommen. Aan weerszijden van de brug reiken de bergtoppen naar de hemel, de hoogste van het eiland.
De vriendelijke beklimming van de San Petrone is een schitterend alternatief voor het beruchte wandeltraject GR20 dat dwars door Corsica loopt. Als Teun hijgend en puffend de eenzame top bereikt, op 1767 meter hoogte, is hij even sprakeloos. En dan: ,,Je kunt hier echt het hele eiland zien.’’
Hij heeft gelijk. De blik reikt van Cap Corse tot Bonifacio, danst over de bergen en stuit uiteindelijk aan alle kanten op de zee. Daar ergens, in de diepte, ligt camping Acqua Dolce, even buiten het vestingstadje Saint-Florent. Dat is de volgende bestemming. Daar kunnen de kinderen bijkomen. Beetje snorkelen, naar een wrak op de bodem duiken, beachvolleyballen en kindercocktails drinken.
Op reis naar Corsica?
Een retourvlucht van Schiphol naar Corsica (Ajaccio) kost in het hoogseizoen ongeveer 400 euro. Veerboten van diverse reders varen van de Zuid-Franse (Marseille, Nice, Toulon) en de Italiaanse kust (o.a. Genua, Livorno). Vanuit Noord-Nederland is het circa 1300 kilometer naar Marseille of Genua. Prijzen variëren; reken op minstens 100 euro per persoon.
De campings op het eiland liggen hoofdzakelijk aan de kust, maar ook in het binnenland zijn er mogelijkheden te over. Er zijn meer dan tweehonderd campings, in alle prijsklassen. De prijzen liggen iets hoger dan op het vasteland van Frankrijk.
In de zomer is Corsica vol, droog en heet. Wie echt van het eiland wil genieten, kan beter in voorjaar of herfst reizen. Helaas is menig camping dan gesloten.
Dit artikel werd geschreven door Flip van Doorn. Foto’s door Flip van Doorn, Shutterstock.