Het aangename klimaat? Het goede eten? De positieve levenshouding? Of zit het in de genen? Feit is dat de gemiddelde leeftijd op Sardinië een stuk hoger ligt dan in de rest van de wereld. Dan moet het leven wel goed zijn op dit Italiaanse eiland. La vita è bella, zoals de Italianen zelf zeggen.
Sardinië, of Sardegna, heeft hagelwitte zandstranden en wordt omringd door een kristelheldere zee. Genoeg ingrediënten voor een zorgeloze vakantie. Toch heeft het eiland meer te bieden dan zon, zee en strand. Grotten en koraalriffen. Prehistorische bouwsels van kalksteen. Antieke steden en hoge kliffen. Tijd voor een korte, virtuele trip over het een na grootste eiland van Italië.
Overal in het landschap van Sardinië zie je typische, kegelvormige bouwwerken. Dat zijn nuraghi, overblijfselen uit het bronzen tijdperk. Duizenden jaren oud, dus. Er zijn zo’n zevenduizend van deze torens overgebleven. Het bijzondere aan deze architectuur is dat men de bouwsels zonder cement bouwde; de stenen liggen los op elkaar. Toch maakten de bouwmeesters van toen torens van bijna twintig meter hoog. Ze dienden als uitkijkpost en als toevluchtsoord in geval van nood.
Schapen rondom een nuraghi in Sardinië – Foto Shutterstock
De nuraghi’s worden beschouwd als het belangrijkste archeologische erfgoed van Sardinië. Een aantal is te bezichtigen, waaronder Su Nuraxi bij het stadje Barumini, die is opgenomen op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
Een groot deel van het eiland bestaat uit heuvels en bergen, met als hoogste punt de Punta Marmora (1835 meter). Wandelschoenen mee, want Sardinië is een echt wandeleiland. In het binnenland zijn talrijke bossen met idyllische wandelpaden. Een desolaat natuurgebied met grotten, bronnen en een kloof omringt het Supramontegebergte. De Gola di Goruppu heeft vierhonderd meter hoge rotswanden. Beschutte stranden tussen kalksteenrotsen met bijzondere wondertjes der natuur vind je onder meer aan de Golf van Orosei. Langs de kust is het goed toeven voor de natuurliefhebber.
Golf van Orosei, Sardinië – Foto Shutterstock
De kustlijn is zeer divers, van witte zandstranden en kiezelstranden tot ruige rotsformaties en verscholen baaien. Onder het heldere zeewater is het net zo indrukwekkend als daarboven. Je vindt er onderwatergrotten en kleurrijke koraalriffen.
Als je dan toch de Golf van Orosei bezoekt, ga dan ook zeker in de gelijknamige stad kijken. Gesticht door de Romeinen en overgenomen door de Spanjaarden. Dat is nog steeds te zien in het historische centrum met steile straatjes, winkeltjes, cafés en eettentjes. En zo zijn er nog talloze andere interessante, fotogenieke, kleurrijke, antieke kuststadjes, steden en bergdorpen te vinden op Sardinië. De één wat toeristischer dan de ander, maar elk met hun eigen charme.
Een van de oudste gewassen die op Sardinië verbouwd wordt, is de crocus sativus. Deze krokus gedijt goed in het klimaat van het Italiaanse eiland. Het gaat niet om de paarse blaadjes de bloem, maar om de rode stampers. Die kennen wij als saffraan en worden handmatig geoogst. Volgens de overlevering verbouwden Feniciërs deze krokussen al op het eiland. Ook de Romeinen wisten wel raad met de Sardijnse saffraan: ze gebruikten het om stoffen te kleuren, voor therapeutische doeleinden én om hun eten op smaak te brengen.
Door de zeer arbeidsintensieve teelt wordt saffraan ook wel het rode goud genoemd. Het is de duurste specerij ter wereld en kost een paar duizend euro per kilo. Gelukkig heb je maar een heel klein beetje nodig voor je gerecht. In het zuiden van Sardinië vind je veel krokussen in de buurt van het stadje San Gavino Moreale. Hier wordt elk jaar in november een groots saffraanfeest gehouden. Je proeft het echter overal op het eiland, want de Sardijnen zijn dol op ‘hun’ specerij. Zou dat dan misschien het geheim zijn van dat lange leven op Sardinië?
Saffraanoogst – Foto Shutterstock
Dit artikel werd geschreven door Sybylle Kroon.