Vancouver biedt alles wat west-Canada aantrekkelijk maakt. Een bruisende stad te midden van weergaloze natuur. Otters, zeehonden en walvissen voor de deur. Op Vancouver Island bezoeken we het relaxte surfdorp Tofino.
’Of hoe zeg je dat in het Nederlands?’’ Erik Clevering, opgegroeid in Wolvega, is eventjes lost in translation. Hij verkaste ruim twee jaar geleden definitief naar het West-Canadese Vancouver voor de liefde van zijn leven Morgan, en hij is al aardig aan het vercanadiseren.
Clevering (29) draagt een geruit, flanellen overhemd, stevige schoenen en truckerspet terwijl hij ons door Vancouver gidst. Zelf woont hij in Melville in Comox Valley, een buiten- en natuursportwalhalla op Vancouver Island, aan de overzijde van de Strait of Georgia, de brede zeearm die stad en eiland scheiden. We ontmoeten Clevering tijdens een road trip van Vancouver naar Tofino.
De emigrant wil ons graag gidsen door de stad en regio Vancouver. Voor ons is dat een ideale start van het tripje naar Tofino, een kleine stad aan de westkust van Vancouver Island. We willen surfen in het koude water, maar tijdens de pakweg 300 kilometer erheen ook zoveel mogelijk zien en doen. In een gigantische RV (recreation vehicle, ook wel motorhome) rijden, koken, slapen en eten we de komende tien dagen. Maar eerst Vancouver, naar onze mening de meest fotogenieke stad ooit.
Clevering neemt ons een dag mee in de metropool die alles lijkt te hebben wat een stad mooi en bijzonder maakt. Allereerst: heel veel water. De zee stroomt in meerdere aders door de romp van de stad, hij zorgt voor schitterende vergezichten. Ten tweede: meerdere creatieve broedplaatsen zoals Granville Island, een voormalige industriële plek. En ten derde: wereldberoemde plekken en hidden gems. We beginnen met een typisch Canadees ontbijt en daarna een bezoekje aan de Steam Clock, een icoon in Vancouver, een van ’s werelds weinige straatuurwerken die lopen op stoom.
Het is stil op straat, zo buiten het hoogseizoen. En het regent, dus doorkruisen we de stad met de auto. We drinken koffie op allerlei fraaie plekken en hoppen langs de hotspots. Een rondje door het schitterende Stanley Park hoort erbij, en we eindigen op Granville Island waar de populaire public market veel publiek trekt. We eten fish & chips terwijl zeeotters pal voor ons in het water spelen.
Na downtown Vancouver pakken we de ferry bij Horseshoe Bay en rijden naar Cleverings huis in Comox Valley. We gaan langs bij de Gladstone Brewery, waar Erik twee meegebrachte glazen flessen (growlers) laat vullen met craft beer, ambachtelijk bier. Canadezen zijn dol op de locally brewed goodness, brouwerijtjes ontspruiten overal. Cleverings schattige vrijstaande huisje, niet veel groter dan onze RV, wordt onze eerste standplaats. De plek bewijst dat onze gastheer een goede keuze maakte. Houtkachel, twee katten, een kleine woonkamer en slaapkamer, volledig omringd door de natuur.
Comox Valley is een walhalla voor mountainbikers. De lokale fietsgemeenschap is fanatiek, ze heeft tientallen trajecten uitgezet door de bossen rond Cumberland. Martin Ready van Island Mountain Rides fietst met ons mee over een aantal van deze paden. Dat is wel even anders dan in de Nederlandse bossen. We razen vlak langs bomen, over honderden boomwortels en door diepe plassen (het is de natste oktober in jaren). We fietsen over trails met bijzondere namen als Space Nugget, Truffle Shuffle en Tea Pot.
Martin Ready fietst hier elke dag, hij kent elke steen, boom en wortel. Hij springt waar wij dat niet durven, gaat altijd ietsje harder, omhoog en omlaag. Met tijd heeft hij niet zoveel. De geplande twee uur fietsen worden er gemakkelijk vier en zo hebben we bijzonder veel waar voor ons geld.
Terwijl Erik Clevering achterblijft in Comox rijden wij door naar Tofino, het leukste surfdorp van Canada. Hier blijven we vier nachten. We surfen twee keer per dag op de golven van Cox Bay. Het water is koud: 12 graden Celsius. En het wordt in de winter nog kouder. Iedereen draagt een dikke wetsuit inclusief handschoenen, booties en een hoodie.
In vergelijking met ’s werelds andere surfdorpen staan bij Tofino vooral veel vrouwen op de plank en is de sfeer een stuk relaxter; wellicht heeft het één met het ander te maken. We surfen onder de zon terwijl het windstil is, maar ook tijdens een van de eerste winterstormen – waar Tofino om bekendstaat. Wát een ervaring! Van de stilte naar de storm.
Behalve met een surfplank gaan we ook de zee op met Jamie’s Whale Watching, walvissen kijken vanaf het water. We spotten een stuk of vijf grey whales die op 20 meter van de boot rustig hun gang gaan. Tegen het einde van de herfst vertrekken ze naar warmere wateren, maar ze lijken totaal geen haast te hebben. Ook zeeotters komen buurten. De gracieuze zeedieren waren hier volledig uitgeroeid vanwege de pelzen, maar dankzij een speciaal uitzetprogramma zijn ze helemaal terug. Zij zijn kennelijk net zo nieuwsgierig als wij. Daarnaast hopen we beren te zien. Maar hoewel we continu menen er pardoes eentje voor onze neus te krijgen, blijven de beren goed verstopt in het woud. Voor hen keren we graag een keertje terug.
Dit artikel werd geschreven door Gijs Hardeman