Denk je aan Cyprus, dan zie je mooie stranden en een azuurblauwe Middellandse Zee voor je. Toch heeft dit eiland – waar volgens de legende de Griekse godin Aphrodite werd geboren – veel meer te bieden. Maar voor die geheimen zal je wel op pad moeten, het binnenland in. Daar vind je het échte Cyprus.
Centraal gelegen ligt het Troödosgebergte, dat een groot deel van Cyprus beslaat. Niet heel hoog, want de hoogste top ligt op nog geen tweeduizend meter. Maar toch hoog genoeg om in de wintermaanden sneeuw te verzamelen. Op Cyprus kun je in de winter zelfs skiën. Dat verwacht je toch niet op dit verder zo mediterrane eiland?!
Het Troödosgebergte op Cyprus – Foto Shutterstock
Wandelaars en natuurliefhebbers kunnen ook volop genieten in het gebergte: hier zijn bossen, natuurreservaten, veel bijzondere planten en struiken, weelderig groen en als je goed zoekt verborgen watervallen. Bovendien is het er in de zomermaanden – als de temperaturen aan de kust en in de steden kunnen oplopen tot 35 en soms wel 40 graden – heerlijk koel. Tussen al dat natuurschoon liggen diverse schilderachtige dorpen met smalle stegen en mooie kerkjes.
En als je dan toch in het Troödosgebergte bent, mag een bezoek aan het ‘beroemdste klooster van Cyprus’ zeker niet ontbreken. Het is een even een klim naar het duizend jaar oude Kykkos-klooster, maar het is de bochtige route ernaartoe zeker waard.
Om kennis te maken met het echte Cypriotische leven, kun je beter niet in grote hotels gaan zitten. Veel authentieker is het om bij kleinschalige, traditionele accommodaties een nacht te blijven slapen. En die vind je onder meer in de dorpjes in het Troödosgebergte. Zo kun je in Omodos al slenterend door de steegjes allerlei zelfgemaakte spullen kopen. Of een bezoek brengen aan het wijnmuseum of het klooster dat midden in het dorp staat.
Als je door Agros wandelt of rijdt, kan het zijn dat je een zoete geur ruikt. Dat komt door het rozenwater dat ze hier produceren. Of je ruikt de snoepjesfabriek, waar je allerlei traditionele lekkernijen kunt kopen. En zo heeft elk dorpje wel iets bijzonders, al was het maar omdat het lijkt alsof de tijd er heeft stil gestaan.
En dat die tijd heel ver terug kan gaan, blijkt wel uit het gegeven dat je op Cyprus een van de oudste steden ter wereld kunt bezoeken. Negenduizend jaar geleden woonden er al mensen in Choirokoitia. Tegenwoordig is het een archeologische site waar je nog een goede indruk krijgt van hoe de mensen toen leefden. Niet in de laatste plaats omdat men een aantal typerende ronde huizen heeft gereconstrueerd.
Ook een Griekse godin liet op Cyprus haar sporen achter: Aphrodite. Volgens de legende werd de godin van de liefde en schoonheid op Cyprus ‘geboren’, vanuit de golven, het zeeschuim, op een rots in de zee vlak voor de kust bij Paphos. Of het nu waar is of niet, de Cyprioten zijn trots op hun godin. Ze vernoemden niet alleen de rots naar haar, maar noemen ook hun land liefkozend het Eiland van Aphrodite.
De ‘Rots van Aphrodite’ voor de kust van Cyprus – Foto Shutterstock
Cyprus is een verdeeld eiland. Het noordelijke deel van het eiland is sinds 1974 bezet door Turkije. Vanaf 1983 wordt dit deel de Turkse Republiek Noord-Cyprus genoemd. Het ‘land’ wordt echter alleen door Turkije erkend. De rest van de wereld beschouwt dit formeel als bezet gebied van de Republiek Cyprus. Noord en zuid zijn afgescheiden door de zogeheten ‘groene lijn’. Deze scheidslijn loopt van oost naar west over het eiland, dwars door de hoofdstad Nicosia. De grens wordt bewaakt door de Verenigde Naties.