In de Thjorsardalur-vallei in de zuidelijke hooglanden van IJsland begint het eerste groen te verschijnen. Hierdoor kun je in de gebieden die tot voor kort bedekt waren door een dikke laag sneeuw weer alle tinten groen zien.
De turfhuizen in IJsland, die perfect samengaan met hun natuurlijke omgeving, zijn onbetwiste voorbeelden van een lokale architecturale traditie. Deze huizen zijn geïntroduceerd door de eerste Noorse kolonisten in de negende eeuw. De stijl “varieert evenveel als het aantal huizen dat gemaakt is van turf- geen twee zijn hetzelfde,” zegt Eyjolfur Eyjolfsson.
Vanwege het gebrek aan bomen in IJsland was turf een populair bouwmateriaal en dikke grasmuren waren nuttig om de kou af te weren. “We hebben niet extreem veel bomen, dus turf was goedkoop en het werkt goed,” legt Olivera Ilic uit, een geschiedenisfan die een project leidt naar onderhoud dit erfgoed.
In 1910 waren er volgens historici ongeveer 5.500 turfwoningen en eenvoudige boerderijen in IJsland. Tegenwoordig bestaat nog maar een klein deel van de 249 in 1960 geregistreerde woningen. Deze zijn als cultureel erfgoed en musea.
Sinds 2011 heeft IJsland 14 turfhuizen geplaatst op de voorlopige UNESCO-werelderfgoed lijst. Dit betekent dat ze in de toekomst in aanmerking zouden kunnen komen voor een nominatie.
AFP