Roadtrippen en surfen in Ierland

Want ook al is het nat en koud, we gaan de zee in om te surfen! Een roadtrip langs ruig, rauw Ierland.

Extremen zijn ons deel deze week. In de drie uur die we over de Causeway kustroute rijden, pakken we een dikke regenbui mee, felle zon en een perfecte regenboog. Het is even wennen om de grote zespersoonscamper op de smalle weggetjes te houden, bij een kleine tunnel stappen we zelfs uit om te kijken of ons voertuig erdoorheen past. Toch stelt het grote warme huis op wielen ook gerust. ,,Hierin kunnen we bij slecht weer wel een middagje kaarten.”

De eerste stop is Portrush, een gezellig Noord-Iers kustplaatsje dat tegen weer en wind uit het westen wordt beschermd door het andere Ierland. Juist daarom zijn hier nu golven. In het westen beuken 6 meter hoge golven op de kust. Uitlopers daarvan krullen om de hoek; er blijft anderhalve meter hoogte over en dus trekken wij voor het eerst het dikke wetsuit aan. Tijdens de surfsessie hebben we heerlijk weer, maar in de nacht krijgen we te maken met extreem noodweer. Het waait zo hard dat we serieus bang zijn dat de camper omwaait. Het lijkt of de hagel gaten in het dak slaat.

Giant’s Causeway, Ierland – Foto: Shutterstock

Finn McCool en Benandonner

Ontbijten doen we in de zon. Met een goede kop koffie en gigantische scone maken we een plan voor de week. Natuurlijk gaan we naar de meest bezochte toeristische attractie van Noord-Ierland: de Giant’s Causeway, slechts 8 kilometer hiervandaan. Het wereldwonder bestaat uit 40.000 achthoekige stenen en werd gebouwd door de reus Finn McCool die een weg naar Schotland bouwde om te kunnen vechten met Benandonner, een andere reus. De legende is langer, maar eindigt met een bange Schotse reus die terugvlucht naar Schotland en het pad vernietigt. En daarom staan wij nu op maar een klein stukje aan de Ierse kant.

Voor een plek waar vorig jaar 1 miljoen bezoekers kwamen is het behoorlijk rustig. We moeten zelfs een stukje lopen om iemand te vinden die van ons een foto kan maken.

License tot distill

Na de Giant’s Causeway rijden we door naar Bushmills Distillery, want van wandelen in de wind krijg je dorst. De oudste geregistreerde whiskey (de Ieren schrijven dat met een e) distilleerderij van het eiland kreeg op 20 april 1608 van King James I a license to distill. Bushmills biedt tours aan voor 8 pond en aan het einde staat dan een glas whiskey klaar – een goeie deal! Je kunt voor deze tour niet reserveren en het is first show, first go.

Maar ook hier slechts een handvol toeristen zodat we ons vijf minuten na binnenkomst onderdompelen in het gehele en unieke proces van grain till glass. Bushmills is een van de weinige distilleerderijen van het eiland die het complete whiskeyproces op een en dezelfde locatie doet. We gaan naar huis met een fles 12-jarige Bushmills die alleen op de stokerij te verkrijgen is.

Ierse clichés

We verlaten de smalle Noord-Ierse wegen en rijden Ierland binnen. Dunfanaghy is het volgende doel. Een klein dorp aan de Wild Atlantic Way, de langste toeristische kustroute ter wereld. ‘Een sensationele reis langs torenhoge kliffen en levendige dorpen en steden, langs verborgen stranden en prachtige baaien’, lezen we op de website www.ireland.com. Het klinkt als Ierse volksmuziek in onze oren.

Marble Hill, Ierland – Foto: Shutterstock

We surfen een paar dagen op Marble Hill waar we worden bezocht door nieuwsgierige zeehonden. Een regenboog staat doorlopend aan de horizon. Links en rechts op de kliffen zien we kleine witte boerderijen in gifgroen gras, terwijl de bomen prachtige herfstjassen hebben aangetrokken. Zelfs zonder een fatsoenlijke golf te pakken is het hier genieten in het water. Als we dan ook nog eens volledig worden omsloten door een dubbele regenboog zijn we helemaal gelukkig.

Die avond, roze wangen in de pub, romige glazen Guinness in onze vuisten, ervaren we nóg een Iers cliché: live muziek van oude mannen met baarden. ‘Hoe sneller je reist hoe minder je ziet’, zingen ze. En gelijk hebben ze. Enigszins wankel lopen we terug naar huis – de camper die we naast de pub parkeerden, midden in het dorp. Geen haan die ernaar kraait.

A wave goodbye

Op weg terug naar Belfast rijden wij via de top van het schiereiland Fánad. Hier staat de vuurtoren Fanad Head bovenop een klif, waar al miljoenen jaren golven tegenaan slaan. In zee komt drie keer een grote vin uit het water. Te groot voor een dolfijn en absoluut geen haai. Een kleine walvis, wij denken een dwergvinvis, zwaait ons uit. A wave goodbye!

Vuurtoren Fanad Head, Ierland – Foto: Shutterstock

Ierland buiten het hoogseizoen

• Ierland per camper in de ruige periode is niet voor iedereen geschikt, maar voor wie kan genieten van wilde zee en storm met af en toe een zonnetje wacht buiten het hoogseizoen de prachtige Ierse natuur zonder ergens in de rij te hoeven staan. En trouwens: slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding.
• Zelf geen camper? Wij vlogen naar Belfast in Noord-Ierland en huurden bij Bunk Campers een grote zespersoonscamper (grande). Bunk Campers heeft voertuigen voor 2 tot 6 personen, alle campers zijn niet ouder dan twee jaar. Het voordeel van Bunk Campers is dat je de camper op verschillende plekken kunt inleveren, ook in Engeland en Ierland, indien je een roadtrip wilt maken met een ander slot dan het begin. Vanaf 45 pond per dag. Zie ook: www.bunkcampers.com.
• Kijk voor informatie over Ierland, Belfast, Wild Atlantic Way en de Giant’s Causeway op www.ireland.com.
• Meer weten over de Bushmills Brewery? Check www.bushmills.com.

Door: Gijs Hardeman