Een trip naar Canada: wij zijn wild van het westen

Iets te zien

Na een paar keer heb je het in de gaten: als er een auto in de berm stopt is geen sprake van pech. Dan valt er iets te zien. Een wild dier van de een of andere soort. En wie denkt dan nog aan dat waarschuwingsbord een paar kilometer eerder: All bears are dangerous, stay in your vehicle if bears are encountered. Welkom in Canada.

Het gezin in de enorme fourwheeldrive stapt uit en kan maar nauwelijks de neiging onderdrukken naar de bosrand te lopen. Daar scharrelt een beer, een grote bruine beer. Log en traag, zonder op of om te kijken. Mobieltje erbij, fotograferen en afvinken van het lijstje waarop verder eland, walvis, wolf en zeearend staan.

Een beer in Canada – Foto Shutterstock

Verder zoeft het. Door het machtig mooie British Columbia, de westelijke provincie met de meeste nationale parken van Canada. We rijden naar het oosten. Van Vancouver en Kamloops naar Jasper en Banff (provincie Alberta). Over 10 dagen zijn we in Calgary.

Overal is het hier groen, elk uitzicht heeft een rotsige berg, en machtige sparren omzomen snelstromende rivieren. De stops om watervallen te zien zijn na een paar dagen al niet meer te tellen. Spahats Falls, Moul Falls, Dawson Falls, Helmcken Falls, en nog tientallen andere liggen in Wells Gray Park in Clearwater, het park dat niet voor niks waterfall park wordt genoemd. De ene hoog en smal, de andere breed en ruig, maar stuk voor stuk picknickwaardig. In de buurt van de houten tafels staat altijd wel een beerbestendige afvalbak.

Paradijselijk Canada

Niet iedereen vertrouwt erop dat de beren op afstand blijven. Aan de oever van Dutch Lake zit een gezin op uitgeklapte stoeltjes naast een camper. Het water is zo glad dat het omliggende sparrenbos en de heuvels erin worden weerspiegeld. Een paradijselijke plek, jammer van dat aanhoudende geklingel. Het geluid is afkomstig van het koebelletje dat een van de kinderen om z’n pols draagt. Het waarschuwt beren dat er iemand in de buurt is en dan schrikken ze niet. Niemand weet of het de rust verstoort.

Wat bij een van de volgende meren, Moose Lake (Canada heeft meer Moose Lakes), het meeste geluid maakt is een onwaarschijnlijk lange goederentrein. Twee locomotieven met meer dan honderd wagons denderen onverstoorbaar door het berglandschap. De slang is kilometers lang, het duurt dik 10 minuten voor hij helemaal is gepasseerd.

Nationaal park Lake Jasper in Canada – Foto Shutterstock

Monsterbussen

Jasper is ‘hoofdstad’ van Jasper National Park, maar klein en met straten in rasterpatroon. Net als grotere broer Banff, een paar uur verderop, is Jasper omgeven door overweldigende schoonheid in de vorm van gletsjers, verstilde meren, grotten, bergkloven en warme bronnen. Bij uitstek een decor voor outdooractiviteiten, waarop ook de – merendeels Japanse – winkeliers hun nering hebben afgestemd. Moet je je wel eerst worstelen langs beren en elanden in alle maten en materialen.

Aan de Icefields Parkway, waarschijnlijk de mooiste weg van westelijk Canada, ligt de Athabascagletsjer. Een bezienswaardigheid die gedoemd is te verdwijnen. De ijstong smelt: rond het jaar 1900 was hij nog bijna 8 kilometer lang, inmiddels is hij 2 kilometer korter en half zo dik. Op zich nog een flinke ijsmassa, waarop dan ook een massa mensen afkomt. Sommige bezoekers maken met een gids een wandeling van 2 kilometer, de meeste stappen in monsterbussen voor een ice age adventure: een korte toer over het oude, grijze ijs. Zij die geen hoogtevrees hebben – en 32 dollar willen spenderen – lopen over de Glacier Skywalk, een indrukwekkende glazen brug die 280 meter boven de Sunwaptavallei hangt.

The Glacier Skywalk – Foto Shutterstock

Van het ijs is het maar anderhalf uur rijden naar het idyllische Lake Louise, met als extra attractie het Fairmont Chateau. Het is een protserig hotel met peperdure kamers, dat beschikt over een terras dat het hele meer overziet. Ineens loopt daar, langs de bosrand achter het hotel, het laatste dier op het lijstje dat nog niet was afgevinkt: een wolf. Nou ja … een prairiewolf, een coyote. Die ziet er ook best gemeen uit.